De kunst van lepeltje lepeltje…

Ik word wakker, met grote tegenzin, o, wat lig ik lekker zeg! Ik schuif zachtjes naar het midden van het bed, en terwijl ik dat doe, voel ik dat hij hetzelfde doet. We raken elkaar en we zijn allebei een beetje koud. Ik draai nog wat en als we tegen elkaar aankruipen begint de ware kunst van het ‘lepeltje lepeltje’ liggen! We liggen allebei op onze zij, achter elkaar. Dat vertel ik maar even want ik weet niet of er tegenwoordig nog veel gelepeld wordt. Hij steekt zijn linkerarm onder mij door. Ik zorg ervoor dat zijn arm precies goed ligt, in het holletje tussen de onderkant van mijn ribben en de bovenkant van mijn heupbeen. Dan begint het schuiven. Beetje omhoog, beetje naar rechts, iets naar achteren. Alles moet precies passen zoals een kast van Ikea zeg maar. Dat luistert echt heel nauw! Hij slaat zijn rechterarm om me heen en pakt me vast, heel strak. Met mijn kont voel ik hem, zijn knieën liggen tegen mijn knieholtes. Ik leg mijn voeten op zijn voeten en zachtjes wrijf ik heen en weer. Het ware ‘lepeltje lepeltje’ gaat nu beginnen. De kunst is om heel stil te blijven liggen en te genieten van het intense moment. Ik weet dat zijn arm over een minuut of tien gaat slapen en het hemelse ‘lepeltje lepeltje’ gevoel voor vandaag alweer voorbij is…. Ik sta op met een gevoel dat ik de hele wereld weer aan kan. Hoe fijn kan je je dag beginnen!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s